Neuroshima Hex

Det er ikkje mange spel ein har høyrt om som kjem frå dei tidlegare østeuropeiske landa. Har du spelt eitt Polsk spel kanskje? Neuroshima er fra Polen, og eg har høyrt mykje skryt om. Tenk RoboRally, MadMax, Sjakk og Magic!



Lykke og Hanne skulle på Teateret og sjå Jungelboken. Då fekk eg Oline høve til å prøve spelet. Det var ikkje vanskelig, og Oline var med frå fyrste runde. Vi spelte to omgangar og vant kvar vår.

-- Postet fra føønen

Agricola

Agricola (lat.: bonde) imponerer meg fortsatt etter fleire år og mykje speling. Det er ingen andre spel som kjem heilt opp i mot dette. Her er ein altså bonde på 1600-talet, og det er ingen spøk. Dersom garden din verkeleg skal vekse og gje mykje poeng må ein passe på ein heil bråte med ting: dyrke mest mulig mark med korn og grønnsaker, bygge innhegningar for sau, gris og ku, oppgradere huset først til leire fra tre og så til stein, sørge for å utvide huset for å ha plass til fleire familiemedlemer. I tillegg må ein passe på å gje garden dei mest hensiktsmessige forbetringane og trene opp familiemedlemene med nye ferdigheter som kan gagne deg. Valmulighetene er enorme! Og dei blir berre fleire og fleire etter som rundane (åra) går! Ikkje nok med det, kvar haust må du sørge for å ha nok mat til heile familien slik at ingen må på tiggarferd. Korleis får ein mat da? Skal du slakte den fine kua? Har du nok korn til å bake brød? Står det så dårleg til at du må ete såkornet?



Sist gang vi spelte var vi fem stykker: broren til Hanne, Hanne, svigerfar, Tanten til Hanne og meg. Når ein er fem stykker er det veldig hard kjiving om ressursene. Stadane ei får tre og leire er nesten alltid tomme. Ingen av oss andre hadde vett til å ta i fra Aase startspillerbrikken, så ho fekk ture fram som ho ville, og vant til slutt.



-- Postet fra føønen

Skybridge

'Vil vite' er ein flott stad, og etter helgas besøk hadde eg med meg eitt nytt gigamic-spel i posen. Gigamic er kjende for å gje ut kjempepene abstrakte strategispel i heiltre (og av og til i bakelitt ['Hive']). Skybridge er kanskje det penaste og mest evokative av trespela. Her ein kveld vart eg og Lykke sittande og spele. Målet er å få dei høgaste tårna og prøve å få bruer fra sine tårn til andre sine for å få enno meir poeng.





-- Postet fra føønen

Yinsh

Endelig ein kjøkkenspeling med Oline igjen. Gipf-serien er nokre vakre og veldig spelbare moderne abstrakte strategispel. Yinsh er ein av dei beste, der ein prøver å vere den første til å fjerne 3 av sine eigne ringar fra brettet. Måten ein får det til er ein blanding av othello/reversi og fem på rad. Oline slo meg då eg eplekjekt gjorde eitt flytt for å få mine andre fem på rad utan å sjå heile situasjonen. Argh!



-- Postet fra føønen

Location:Nedre Åstveit,Bergen,Norge

Meir Carcassonne!

Til bursdagen sin fekk Lykke "The Kids of Carcassonne". Dette hadde eg sett omtale om på nettet, og tenkte at dette ville vere perfekt. Lykke seier aldri nei til å spele spel! Carassonne har ho synt interesse for tidlegare, men vaksenspela er rett og slett for langdryge. I dag fekk vi høve til å teste det!



Det var veldig artig! Mykje kjekkare enn dei spela som var med i kåringa av årets beste barnespel! Brikkene hadde kjempesøte illustrasjonar og meeplane var store og gode å halde i.

Etterpå vart eg så inspirert av Carcassonne at det vart ein omgang med Knizia sin versjon "Carcassonnne: The Castle".

-- Postet fra føønen

Carcassonne: Jegere og Samlere

Nokon spel er så enkle og geniale at nesten kven som helst kan spele dei. Det originale Carcassonne har likevel ein poengmekanisme som kan vere vanskelig å forstå for dei minste: bøndene. Desse kan vere skikkelige poengbomber på slutten.


I 'Jegere og Samlere' bygger ein skogar og elver i eit subarktisk steinalderlandskap. Her er bøndene bytta ut med jegarar der ein lett kan telle opp kva dyr ein kan få poeng for. Dessutan er det ikkje fullt så mange brikker i denne versjonen, og det er faktisk ein befrielse. Likevel er spelet litt i lengste laget for dei ro minste i familien.


-- Postet fra føønen

Blokus med heile famlilien!

Blokus er kva eg kallar eitt massemarkedspill. Ei stund kunne du få tak i det alle stadar i bokhandlarar og leikeforretningar! Likevel er det eitt fabelaktig spel, når ein er fire spelarar. Lykke hadde ikkje spelt det før, men reglane er så enkle at ho fatta dei med ein gang.



Men som seg hør og bør, var det far i huset som drog i land sigeren! Hanne fant denne kvelden ut at ho skulle hatt Blokus på sin 'Topp 10'. Sikker fordi Tetris-faktoren er høg!

-- Postet fra føønen